Rampion, Andries
Vader Rampion, Otte Jans
Moeder Konst, Geeske Andries
  
Notities:
-PersoonIn het straat namen register te Bakhuizen staat vermeld onder nr 1, 3e blad nr 12
A. Rampionstraat in 1957 gewijzigd in A.Rampionstrjitte d. d. 28 jan. 1957.

Plaatselijke aanduiding;
De nieuw aan te leggen straatvan af het kruispunt Havenstraat- woningen van T. v. d. Zee en J.Konst.

Bij besluit van 16 december 1969 is een gedeelte van de A. Rampionstrjitte gewijzigd in Meester Döllestraat.

Opmerkingen;
Wijlen de heer A.Rampion is een lange reeks jaren lid geweest van de gemeenteraad en heeft na de bevrijding als wethouder ( enige tijd) gefungeerd. In het dorps leven van Bakhuizen nam hij een vooraanstaande plaats in. Door het nieuwe straat gedeelte naar hem te vernoemen, wordt daarin door de gemeenteraad tot de uitdrukking gebracht de grote waardering voor hetgeen de heer Rampion voor de gemeente heeft mogen presteren.

Uit Feestkrant tgv. 100 jaar Dorpsbelang Bakhuizen, Mirns en Rijs;
"De A.Rampionstraat; Anders (Andries)Rampion was brandstofhandelaar in Bakhuizen en daarnaast raadslid en later ook wethouder van Gaasterland. In die functies heeft hij veel voor Bakhuizen gedaan. Zijn naam toont aan dat hij van een Fransman, die hier na de Franse tijd is blijven hangen. Hij was in de Franse tijd in dienst van de douane in Hindeloopen, wat toentertijd een plaats van zeevaarders was. De Fransen hadden de handel met de Engelsen nl. verboden en hij moest daarop toezicht houden. Aan zijn uiterlijk was duidelijk te zien dat hij geen Fries was. Dat er in de tijd 1914-1918 W.O.I in onze dorpen Belgen ( vooral Walen) geïnterneerd waren, zagen die meteen dat hij geen Fries was van herkomst en zeiden: "Jij bent een van ons".
Anders Rampion is geboren in het huis, waar nu (2008) Eibert Ludema woont. De boerderij op De Burde was vroeger eigendom van zijn vader Otto Rampion.


Notariële akte (provisionele en finale toewijzing) op 4 november 1912
Wat was het weer op deze dag?
te Gaasterland
Kopers
Gijsbert Asma, wonende te Mirns en Bakhuizen
Johannes van der Werf, wonende te Mirns en Bakhuizen
Andries Tjallings Konst, wonende te Mirns en Bakhuizen
Verkopers
Andries Rampion, wonende te Mirns en Bakhuizen, Ligging vastgoed: Bakhuizen
Bedrag: koopsom fl. 1599
onroerende goederen
Johannes Hettinga, wonende te Balk, gehuwd met Agatha Rampion
Anton Oomes, wonende te Sneek, gehuwd met Joukje Rampion
Allert Boersma, wonende te Leiden, gehuwd met Trijntje Rampion

Andries Rampion
1873-1965
werkte bij de douane in Hindelopen vanwege de export naar Engeland, waarmee Frankrijk toen i oorlog was. Hij had een ’onfriesuiterlijk’dit klopt dan ook met het feit dat de geïnterneerde Belgen in 1914-1918 hem als ’’eén hunner’beschouwden. Andries Rampion was raadslid en later wethouder vanGaasterland.Naar hem is de A.Rampionstraat in Bakhuizen vernoemd.
De grote verandering: De Gaasterlander verdwijnt.
’de echte Gaastterlanner typen,se hawwe der west, mar se stjierre út. De minske wurdt mear en mear in massaprodukt’.Dit is de conclusie van d 79 jarige Andries Rampion te Bakhuizen, die zijn halve leven schipper was en een mensenleeftijd raadslid was. De Rampionszijn in Friesland gekomen door het huwlijk van een Franse vrijheidssoldaat met een Hindeloopse Jildou Jans. De heer Rampion is de laatste :met hem sterft de naam Rampion uit. Wat men van een Gaasterlander niet zou verwachten is, dat hij schipper wel vijftig terpen mee heeft helpen afgraven en de modder vervoerd naar de zandige akkers.
Want de Van Swinderens,aan wie toen nog half Friesland behoorde, legden hun talrijke boeren de plicht op jaarlijks voor zoveel hondeerden gulden terpmodder te kopen. Toen het drama Van Swinderen was uit gespeelden de Maatschappij Gaasterland (opgericht 1898) de boeren financieel en cultuurtechnisch achter de broek zat, werd de kunstmest verplicht. Maar de oude conservatieve boeren hadden maar weinig geloof in de eigenschappen daarvan. "Ik moat it opit bütenlân struije, mar jimme meije it ek wol yn ’e mar donderje"voegde een Gaasterlandse boer schipper Rampionn eens toe. In deze eeuw hebben zich echter méér veranderingen voltrokken. "t ikeboskjen : drie drukke weken i mei, waarbij jong en oud met het eekschillen flink geld verdiende, heeft de eerste wereld oorlog niet overleefd en van de grote fabriek van Van Swinderen op Imedaem, waar schors gemalen, hhet hout gezaagd en de olie geslagen werd, is geen steen meer over. Een paar jaar na de mobilistatie behoorden ook de vermaarde lijstervangst en ’snippen vlouwen’tot het verleden. Het was het bedrijf van de beter gesitueerde arbeiders, die i de herfst de strikken ophingen en met slagnetten in de schemering de dikke houtsnippen op open terrrein in het bos probeerden te verschalken. De vogelbescherming en de jachtwet hebben aan beide een einde gemaakt. En als men nu de vangst weer openstelde? "och, ik wol net leauwe, dat der folle mear komme soene. It fangen leannet net maer, nou’t de leanen sa heeg binne en de "steun"der is. En iksels koe it mei de lysterfangers noat iens wurde. it wei by my in wreed bidriuw en dat mei de moaste fûgels fan de natûr"Tenslotten is de kustvisserij van Laaksum tot Teakesyl- op ’gangel, bot, ’gibben’ en later ook haring en ansjovis, door de afsluiting van de Zuiderzee geheel verloren gegaan.
De laatste Gasterlandse vissers wonen te Mirns en hebben hu moderne ’skouwen"in laaksum liggen: zij zijn de enigen, die zich hebben aangepast. Is er ook winst bij al dit verlies? Ja, meet de heer Rampion.Hoezeer men vooral jhr. Jan Hendrik karen van Swinderen, de filantroop, vereerde, (jong nog oud zou het "slot"passerenzonder pet of hoed af tenemen!) het is toch al niet goed, als van éénb man alles afhangt. Dat is voorbij en heel veel huurboeren van vroeger hebben nu hun boerderij in eigendom, terwijl ook hier de landbouw met sprongen vooruit is gegaan.En het toerisme? Dat is iets van na 1918, al kwam een halve eeuw geleden ook weel eens een gezelschap met rijtuigen naar het ’ongerepte’Gaasterland. Maar zonder papieren, schillen en peukjes! De weerstand ttegen het vreemdelingenbezoek is verdwenen, sedert bleek, dat het geld in het laatje bracht. Maar voor pensions lenen ze zich hier toch niet erg.
info: Wurkgroep Bakhuzen, Mirns en Riis. Op ’e Hichte.
Referentie1059691102
Datumw 30-07-2024